Portret dziewczyny z warkoczem

5Nportretdziewczyny

Tytuł: Portret dziewczyny z warkoczem

Autor: Zakład Artystyczno-Fotograficzny Juliusza Miena, ul. Podwale 13, Kraków

Czas powstania: 1893-1900

Miejsce przechowywania: Muzeum Historii Fotografii im. Walerego Rzewuskiego w Krakowie

Fotografia w kształcie stojącego prostokąta naklejona na prostokątną, nieco większą tekturkę w kolorze kremowym. Różnica wielkości zdjęcia i tekturki tworzy marginesy, które po bokach i przy górnej krawędzi są prawie takie same. Margines dolny jest znacznie szerszy. Rogi tekturki są lekko zaokrąglone. Fotografia wykonana w formacie wizytowym, tzw. carte de visit, mierzy ok. 6,5 x 10 cm. Takie fotografie przybierały funkcję współczesnych wizytówek, chętnie wymieniano się nimi. Tło fotografii jest jasnoniebieskie. Brak drugiego planu. Obraz jest prawie płaski. Sportretowana dziewczyna zajmuje prawie całą powierzchnię zdjęcia. Jest wyraźnie skupiona, w pozie wręcz usztywnionej w obawie przed poruszeniem się podczas robienia zdjęcia.

Dziewczyna ujęta w głębokim popiersiu, prawie do pasa, korpus ¾ w lewo, głowa z profilu. Twarz bez uśmiechu, oczy szeroko otwarte, patrzące na wprost, wbite w jeden punkt; wyraźnie zarysowane brwi, ostry nos, wąskie usta, mały podbródek. Policzki zaróżowione. Wyraźnie zaznaczona linia dolnej szczęki biegnie od ucha do brody. Czoło przykryte lekko falującą, krótka grzywką. Włosy uczesane  gładko, od karku upięte w warkocz opadający na lewe ramię dziewczyny i spadający w dół, sięgający do pasa. Lewe, wyraźnie zarysowane ucho odkryte. Długa odkryta szyja, lekko odkryty dekolt. Dziewczyna ubrana jest w różową bluzkę z częściowo widocznymi bufiastymi rękawami. Przy dekolcie materiał drapowany w stylizowany kołnierz. Gęste drapowania materiału bluzki powodują, że fotografia w tym fragmencie nabiera efektu trójwymiarowości, a korpus modelki wydaje się większy niż jest w rzeczywistości.

Pod zdjęciem, na tekturce litografowane brązowe napisy – z lewej strony nazwisko fotografa:  J. Mien, z prawej: Cracovie. Na odwrocie tekturki – rewers – w kolorze kremowym, litografowane napisy i dekoracyjne motywy roślinne w kolorze brązowym. W górnej części, pośrodku dwuwierszowy napis: DYPLOM HONOROWY/ LWÓW 1894. Po obu stronach drugiego wiersza oraz poniżej niego widnieje symetrycznie ułożony, bogaty ornament oparty na motywie kwiatowym. Poniżej zdobienia czterowierszowy napis różnymi krojami pisma: ZAKŁAD/ ARTYSTYCZNO-LITOGRAFICZNY/  JULIUSZA MIENA/ PODWALE 13. KRAKÓW PODWALE 13. Pod napisem ponownie znajduje się okazała dekoracja roślinna. W prawym dolnym rogu odręcznie ołówkiem napisany numer inwentarzowy fotografii: MHF 5707/II.

Fotografia kolorowana, czyli wykonana jako czarno-biała, a następnie pokryta kolorowymi kredkami. W zakładach fotograficznych zatrudniano często uczniów szkół artystycznych, studentów i retuszerów, którzy według swojego uznania i gustu kolorowali zdjęcia wykorzystując w tym celu kredki, farby i gwasz. Fotografie często nie oddawały rzeczywistych kolorów strojów, rekwizytów czy elementów wyposażenia atelier.

Litografia, technika graficzna zaliczana do druku płaskiego. Rysunek przeznaczony do powielania nanosi się zatłuszczającą kredką lub tuszem litograficznym na kamień. Po wykonaniu rysunku powierzchnia kamienia jest zakwaszana słabym roztworem kwasu azotowego i gumy arabskiej, przez co niezarysowane partie zostają uodpornione na zatłuszczenie farbą, ale przyjmują wodę. Rysunek  zwilża się wodą, po czym nanosi się na niego farbę drukarską, którą przyjmują tylko zatłuszczone wcześniej kredką fragmenty. Odbitki wykonuje się przykładając zwilżony papier do kamienia stanowiącego matrycę i odbijając na prasie litograficznej. Litografowane tekturki, na które przyklejano zdjęcia służyły reklamie i popularyzacji zakładu fotograficznego, w którym zostały wykonane.

 

Portret dziewczyny z warkoczem rewers

rewers