Samochód Beskid

Eksponat przechowywany jest w Muzeum Inżynierii Miejskiej w Krakowie.

Autor opisu – Szymon Placha

Widzimy tu samochód prototypowy, co oznacza, że powstało tylko kilka nieznacznie różniących się od siebie jego egzemplarzy, Beskid z 1983 r. Skonstruowano siedem rodzajów nadwozi do niego, w czterech różnych wersjach. Przy czym jeden samochód został rozbity w próbie zderzeniowej. W 1981 r. zespół inżynierów pod przewodnictwem Wiesława Wiatraka, rozpoczął opracowywanie przełomowej – jak na tamte czasy – bryły samochodu. Prace rozwojowe trwały do początku lat dziewięćdziesiątych dwudziestego wieku. Niestety ze względów polityczno-gospodarczych pojazd nigdy nie wszedł do masowej produkcji, lecz zapisał się na kartach historii dzięki swojemu innowacyjnemu wyglądowi. Do dzisiaj ten rodzaj nadwozia jest kopiowany przez inne marki, choćby Renault model Twingo. Po 1989 r. władze nakazały zniszczenie wszystkich egzemplarzy, jednak twórcy sprzeciwili się decyzji, dzięki czemu możemy się cieszyć tym samochodem do dziś.

Proszę zwrócić uwagę na krótką maskę silnika z przodu samochodu i jego opływowe kształty. Cała bryła pojazdu została pomyślana w ten sposób, by opór powietrza podczas jazdy był jak najmniejszy. Odrobinę przypomina on skrzydło samolotu, lub spadającą kroplę wody.

Samochód jest trzydrzwiowy, czyli ma dwa wejścia po bokach, plus klapę bagażnika otwieraną z tyłu do góry. Drzwi nie mają zwykłej klamki, posiadają natomiast guzik, którym po wciśnięciu otwiera się zamek. W środku auto jest skromne, było to spowodowane umiarkowanymi środkami finansowymi przeznaczonymi na badania. Lecz mimo spartańskich warunków wnętrze jest przestronne. Przy projektowaniu posłużono się wyposażeniem Fiata 126p, popularnie zwanego Maluchem.

Oglądanym tu egzemplarzem jeździł konstruktor Wiatrak w rajdzie zabytkowych pojazdów. Biorąc pod uwagę trudy rajdu trzeba przyznać, że jest to konstrukcja bardzo wytrzymała.

Posłuchaj audiodeskrypcji

PB109196